Optik efektlerLensin oynayabileceği oyunlar

Lens flare

Lens flare, parlak bir ışık doğrudan lense çarpıp içinde saçıldığında ortaya çıkar ve görüntü boyunca çizgiler, halkalar ya da lekeler bırakır. Seyirci bunu gerçek bir mekandaki kameranın varlığı olarak okur, çoğu zaman da sıcaklık, özgürlük ya da ezici bir şeyin gelişi olarak.

Anamorfik flare

Anamorfik flare, parlak bir ışık noktası anamorfik bir lense çarptığında kadraj boyunca uzanan ince, yatay ve çoğu zaman mavi bir çizgidir. Seyirci bunu büyük perde sineması olarak okur: ölçek, enerji ve biraz bilim kurgu ya da gece ışıltısı katar.

Halation

Halation, ışık emülsiyonun içinden geri sekerken filmdeki parlak noktaların etrafında oluşan yumuşak, genellikle kırmızı turuncu haledir. Seyirci onu sıcaklık ve doku olarak hisseder: görüntü kaydedilmiş değil, hatırlanmış gibidir.

Film greni

Film greni, film üzerindeki görüntüyü oluşturan minik parçacıkların ince ve kıpırdayan dokusudur; kadraj boyunca bir titreşim olarak görünür. Seyirci onu fark etmeden önce hisseder: gren bir görüntüyü fiziksel, ham ya da samimi kılar ve seyirciye gerçekliğe ne kadar yakın olduğunu söyler.

Bokeh

Bokeh, görüntünün odak dışı bölümlerindeki bulanıklığın niteliğidir; en çok küçük ışıklar yumuşak renk disklerine dönüştüğünde görünür. Seyirci onu yakınlık ve atmosfer olarak okur: arka plan bilgi olmaktan çıkar, havaya dönüşür.

Çift pozlama

Çift pozlama iki görüntüyü aynı kadrajda üst üste bindirir; biri diğerinin içinden bir hayalet gibi görünür. Seyirci bu örtüşmeyi gerçek mekanda var olamayacak bir bağ olarak okur: bir anıyla dolan bir yüz, bir yerle kaynaşan bir insan, birbirine karışan iki kimlik.

Netlik kaydırma (rack focus)

Netlik kaydırma (rack focus), bir plan sırasında keskin netlik düzlemini bir özneden diğerine taşır; biri bulanıklaşırken öteki netleşir. Seyircinin dikkati netliği takip eder ve bu değişim kadrajın içinde gerçekleşen bir kesme gibi işler.

Sığ alan derinliği

Sığ alan derinliği görüntünün yalnızca ince bir dilimini net tutar, önündeki ve arkasındaki her şey bulanıklığa düşer. Seyircinin gözü doğrudan net olana gider ve karakter çevresindeki dünyadan kopmuş gibi hissettirir.

Derin odak

Derin odak ön planı, orta planı ve arka planı aynı anda net tutar; böylece birden fazla aksiyon tek bir planda oynanabilir. Nereye bakacağını seyirci seçer, yakın ile uzak arasındaki ilişki de dramın kendisi olur.

Zorlanmış perspektif

Zorlanmış perspektif, insanları ya da nesneleri kameradan özenle seçilmiş mesafelere yerleştirir; böylece gerçekte imkansız bir biçimde daha büyük, daha küçük, daha yakın ya da birbirine değiyor görünürler. Kamera yalnızca tek bir açıyı gördüğü için seyirci yanılsamaya inanır.

Işık sızıntısı

Işık sızıntısı, ışığın filme ulaşmaması gereken bir yerden ulaşmasıyla kadrajın bir bölümünü kaplayan, genellikle sıcak turuncu ya da kırmızı bir başıboş ışık patlamasıdır. Seyirci onu eski bir kameranın, bir ev filminin ya da kırılgan bir anının işareti olarak okur.

Vinyet

Vinyet kadrajın kenarlarını ve köşelerini karartır ya da yumuşatır, merkez ise parlak ve net kalır. Seyircinin gözü doğal olarak ortaya yerleşir, görüntü de samimi, masalsı ya da hatırlanan bir nitelik kazanır.

Kızılötesi film görünümü

Kızılötesi film görünümü, gözün gördüğünün hemen ötesindeki ışığı kaydeder: yapraklar ve çimen beyaz ya da pembe parlar, gökyüzü kararır, ten solgun ve pürüzsüz görünür. Seyirci mekanı tanır ama renklerini tanımaz, dünya birden rüya gibi, yabancı ya da perili hissettirir.

Gece görüşü

Gece görüşü dünyayı bir ışık yükseltici tüpün arkasından görüldüğü gibi gösterir: grenli yeşil tek renk, parlayan gözler, taşan ışıklar, görüntünün çevresinde yuvarlak bir çerçeve. Seyirci birinin karanlıkta gördüğünü hemen anlar, genellikle de bir başkasının göremediğini.

Termal görüntü

Termal görüntü dünyayı bir sıcaklık haritası olarak gösterir: sıcak bedenler soğuk mavi ve morların karşısında beyaz, sarı ve turuncu parlar. Seyirci bir makinenin ya da kimliği değil yaşamı takip eden insan dışı bir gözün arkasından baktığını anında anlar.

Slit-scan

Slit-scan görüntüyü dar ve hareketli bir yarıktan pozlayarak oluşturur; biçimler ve ışıklar seyirciye doğru ya da yanından akan uzun izlere dönüşür. Seyirci hızı, geçişi ve sıradan uzayın ya da zamanın ötesindeki bir şeyin içinden geçişi hisseder.

Kaleydoskop efekti

Kaleydoskop efekti görüntüyü bir merkez etrafında tekrar eden, çoğu zaman dönen aynalı dilimlere böler; tek bir sahne simetrik bir desene dönüşür. Seyirci normal uzayın hipnotik, mistik ya da çılgın bir şeye çözüldüğünü hisseder.

Morphing

Morphing bir görüntüyü akıcı biçimde başka bir görüntüye dönüştürür: biçimleri büker ve yüzeyleri harmanlar, bir yüz, bir beden ya da bir nesne kesme olmadan yeni bir forma akıyor gibi görünür. Seyirci öncesini ve sonrasını görmek yerine değişimin gerçekleşmesini izler.

Sinemagraf

Sinemagraf kadrajın neredeyse tamamını bir fotoğraf gibi sabit tutar, tek bir küçük öğe ise bir döngü içinde hareket etmeye devam eder. Seyirci öne eğilir, çünkü durmuş her şeyin karşısında o tek hareket canlı hissettirir.

Klon efekti

Klon efekti aynı oyuncuyu kadraja iki ya da daha fazla kez yerleştirir: ikizler, klonlar ya da tek bir kişinin farklı halleri olarak. Seyirci kopyaları ayrı insanlar olarak kabul eder ve sahneyi aralarındaki farklar üzerinden okur.

Levitasyon

Levitasyon planı, bir insanın ya da nesnenin görünür hiçbir destek olmadan yükselip havada asılı kaldığını gösterir. Seyirci, hikaye dünyasının kurallarının değiştiğini hisseder; hayranlık için de olabilir, dehşet için de.

Karma medya

Karma medya aynı kadrajda farklı görüntü malzemelerini birleştirir: canlı çekimle elle çizilmiş animasyon, kolaj, boya ya da grafik arka planlar gibi. Seyirci iki dokunun buluştuğunu görür ve iki tür gerçekliğin birbirine dokunduğunu izlediğini anlar.

Nesne portalı

Nesne portalı kamerayı bir kapı, bir lens, bir gider ya da bir bardak gibi bir nesnenin içine iter ve öbür taraftan yeni bir mekanda çıkar. Seyirci kamerayla birlikte yolculuk eder ve bir kesme yerine geçişin kendisini hisseder.

En boy oranı değişimi

En boy oranı değişimi, film sırasında görüntünün biçimini değiştirir: kareden genişe, genişten dara ya da bir dönemden ötekine. Seyirci dünyanın açıldığını ya da daraldığını hisseder, çoğu zaman siyah bantların kaydığını fark etmeden önce.

Ölçek değişimi

Ölçek değişimi, bir karakteri ya da nesneyi normal boyutunu koruyan bir dünyanın içinde büyütür ya da küçültür. Seyirci değişimi bildiği şeylerle ölçer, bir fincanla, bir kapıyla, bir kediyle, ve yeni oranların tehlikesini ya da büyüsünü hisseder.

Wigglegram

Wigglegram, birbirine çok yakın bakış açılarından alınmış birkaç kareyi döngüye sokar; donmuş an ileri geri sallanır ve derinlik öne fırlar. Seyirci üç boyutlu, askıda kalmış ve el yapımı bir anıya bakıyormuş gibi hisseder.

Röntgen efekti

Röntgen efekti bir bedenin ya da nesnenin içini gösterir: derinin altındaki kemikler, bir çantadaki silah, bir duvarın ardındaki kablolar, sanki görüntü maddenin içini görebiliyormuş gibi. Seyirci saklı bir şeye erişir ve çoğu zaman karakterlerden önce daha fazlasını bilir.

Zoetrop

Zoetrop, ardışık görüntüler taşıyan ve yarıklardan izlenen dönen bir tamburdur; resimler birbirine karışıp kısa bir döngü hareketine dönüşür. Ekranda animasyonun doğuşunu gösterir, seyirci de durağanlığın hayata dönüşmesinin büyüsünü hisseder.

Glitch efekti

Glitch efekti görüntüyü bilerek bozar: takılmalar, piksel blokları, ayrışan renkler, yırtılmalar ya da parazit. Seyirci bunu sinyalde ya da gerçekliğin kendisinde bir arıza olarak okur ve daha hiçbir karakter söylemeden bir şeylerin ters gittiğini hisseder.