20 teknik
Tür estetikleriBütün bir görsel dili ödünç alın
Tür estetiği, seyircinin anında tanıdığı bir seçimler bütünüdür: kara filmin gölgeleri, giallonun doygun renkleri, spagetti westernin tozlu yakın planları. Birini ödünç almak, tek bir görüntüyle beklentileri kurar.
Her şey yazarken başlar: mekanlar, sahnelerin temposu, karakterlerin konuşma biçimi. Her sayfa estetiği, onu kuran seçimleri ve belirli bir filmi kopyalamadan nasıl referans verileceğini gösteriyor.

Kara film
Kara film; sert low key ışık, derin gölgeler, eğik açılar ve kaderine mahkum karakterler üzerine kurulu siyah beyaz bir suç üslubudur. Seyirci herkesin bir şey sakladığını ve tuzağın hikaye başlamadan çoktan kapandığını hisseder.

Neo-noir
Neo-noir, klasik kara filmin olay örgülerini ve ahlaki karanlığını renge, modern şehirlere ve çoğu zaman sert gün ışığına taşır. Seyirci tuzağı ve yozlaşmayı tanır, ama kendi dünyasına benzeyen bir dünyada.

Alman dışavurumculuğu
Alman dışavurumculuğu, dekorları, açıları ve gölgeleri gerçekliği değil bir karakterin iç durumunu ifade etmek için büken 1920’lerin bir üslubudur. Seyirci korkunun ve deliliğin duvarlara işlendiğini görür; bir gölge, onu düşüren insandan daha korkutucu olabilir.

Giallo
Giallo, 1960’ların ve 1970’lerin doygun renkli ışık, çok yakın planlar, katilin bakış açısından planlar ve özenle kurulmuş cinayet sahneleri üzerine kurulu İtalyan gerilim ve korku üslubudur. Seyirci şiddete stilize, neredeyse operayı andıran bir gösteri olarak bakmaya davet edilir.

Spagetti western
Spagetti western, westernin İtalyan yorumudur; güneşte ağarmış manzaraları, gözlerde ve ellerde çok yakın planları, uzun sessizlikleri ve operayı andıran müziğiyle tanınır. Seyirci bekler ve bekleyişin kendisi drama dönüşür.

Found footage
Found footage bir filmi, olaylardan sonra bulunmuş, karakterlerin kendi çektiği kayıtlar olarak sunar. Seyirci yalnızca o kameraların yakaladığını görür; bu yüzden her boşluk, her bozulma ve her kör köşe gerçek bir kanıt gibi hissettirir.

Cinéma vérité
Cinéma vérité, belgeselde doğmuş gözlemci bir üsluptur: senkron sesli hafif bir omuz kamera, olaylar gelişirken gerçek insanları izler, sahneleme çok azdır ya da hiç yoktur. Seyirci odada olduğunu, kimsenin planlamadığı anları yakaladığını hisseder.

Fransız Yeni Dalgası
Fransız Yeni Dalgası, 1950’lerin sonu ve 1960’larda gerçek sokaklarda hafif kameralarla, doğal ışıkla ve klasik kuralları yıkan oyunbaz bir kurguyla çeken genç yönetmenlerin akımıdır. Seyirci gençliğin özgürlüğünü, sabırsızlığını ve doğaçlamasını hisseder.

Wuxia
Wuxia; dövüş sanatları kahramanlarının, onur kurallarının ve yerçekimine meydan okuyan kılıç dövüşlerinin Çin türüdür; teller, dalgalanan kumaşlar ve rüzgarla dolu manzaralarla çekilir. Seyirci bir düelloyu, kelimelerin taşıyamadığı duyguları taşıyan bir dans olarak izler.

Tech noir
Tech noir, kara filmin gölgelerini ve kaderciliğini teknolojiyle harmanlar: ekranlar, makineler, neon ve soğuk yapay ışık. Seyirci tehlikenin artık insanların kurduğu sistemlerden geldiğini hisseder.

Cyberpunk
Cyberpunk ileri teknolojinin ve parçalanmış toplumların geleceğini gösterir: yağmura ve neona bulanmış mega şehirler, dev reklamlar, kalabalık sokaklar ve makinelerle değiştirilmiş bedenler. Seyirci göz kamaştırıcı teknoloji ile onun altında hayatta kalmaya çalışan insanlar arasındaki uçurumu hisseder.

Güney gotiği
Güney gotiği, kökleri Amerikan Güneyi’ne uzanan bir üsluptur: çürüyen evler, nemli manzaralar, dini coşku, grotesk karakterler ve nezaketin altındaki şiddet. Seyirci dantellerin ve ilahilerin altında çürümüş bir şey olduğunu hisseder.

Kozmik korku
Kozmik korku, insanın anlayamayacağı kadar büyük ve yabancı güçler üzerine kurulu bir korku üslubudur; bunları bütünüyle göstermek yerine yanlış renklerle, imkansız biçimlerle ve kısa bakışlarla sezdirir. Seyirci kendini önemsiz hisseder ve en kötüsü hiçbir zaman tam olarak açıklanmaz.

Vaporwave
Vaporwave, 1980’ler ve 1990’ların tüketim kültüründen beslenen retro-fütürist bir görünümdür: pembe ve turkuaz gradyanlar, VHS greni, boş alışveriş merkezleri, palmiyeler, mermer heykeller ve ilk bilgisayar grafikleri. Seyirci, hiç gelmeyen parlak bir geleceğe karşı rüya gibi, hafifçe hüzünlü bir nostalji hisseder.

Belgesel görünümü
Belgesel görünümü, kurmacaya gerçek bir röportajın dokusunu verir: omuz kamera, mevcut ışık, tepkisel kadraj ve kusurlu netlik. Seyirci, kendisi için tasarlanmış bir sahneyi değil, olayları gerçekleştikleri anda izlediğine inanır.

Blockbuster görünümü
Blockbuster görünümü, büyük stüdyo filmlerinin cilalı görsel dilidir: geniş kamera hareketleri, devasa ölçek, doygun tamamlayıcı renkler, parlak ışık ve sürekli hareket. Seyirci, etkilemek için tasarlanmış bir gösterinin akışına kapılır.

Sanat filmi görünümü
Sanat filmi görünümü, olay örgüsü ve açıklama yerine uzun planları, özenle kurulmuş genel kadrajları, doğal ışığı, sessizliği ve belirsizliği öne çıkarır. Seyirciden izlemesi, beklemesi ve hissetmesi istenir; anlam olayların arasındaki boşlukta büyür.

Dreamcore
Dreamcore; yumuşak, solgun ışıktan, boş liminal mekanlardan ve rüya mantığıyla davranan tanıdık yerlerden kurulan bir görünümdür. Seyirci aynı anda hem huzur hem huzursuzluk duyar, sanki hiç tam olarak yaşanmamış bir şeyi hatırlıyormuş gibi.

Distopik görünüm
Distopik görünüm, baskıcı bir toplumu soğuk ya da ağarmış paletlerle, ezici bir mimariyle, gözetimle, kalabalık ya da boşlukla ve çürümenin izleriyle gösterir. Seyirci, insanlarını denetleyen ve küçülten bir sistemin ağırlığını hisseder.

Büyülü gerçekçilik
Büyülü gerçekçilik, büyülü olayları gerçekçi bir dünyanın içine yerleştirir ve onları gündelik hayatla aynı sakinlikte çeker. Seyirci imkansızı kabul eder, çünkü karakterler de kabul eder; büyü de tek başına gerçekçiliğin açığa çıkaramayacağı duyguları ve gerçekleri ortaya koyar.