15 teknik

Renk ve film görünümüTonu palet taşır

Renk, bir filmin tonunun görünür hale gelmiş biçimidir. Sıcak amber bir geçmiş, soğuk mavi bir şimdi, rengi solmuş bir savaş: seyirci bu işaretleri anında okur. Tutarlı bir renk, hikayeyi farklı mekanlar boyunca da bir arada tutar.

Senarist rengi zaman, mekan ve aksesuarlarla belirler, yönetmen ise bir görünüm referansıyla sabitler. Bu sayfalar her görünümü, hikayeye ne kattığını ve tüm ekibin aynı görüntüyü hedeflemesi için nasıl tarif edileceğini gösteriyor.

Teal and orange

Teal and orange

Teal and orange, ten tonlarını ve sıcak ışıkları turuncuya, gölgeleri, gökyüzünü ve arka planları camgöbeği maviye iten bir renk düzenlemesidir. İki renk birbirinin karşısında durduğu için karakterler kadrajdan öne fırlar ve görüntü enerjik, büyük hissettirir.

Bleach bypass

Bleach bypass

Bleach bypass, görüntüde gümüşü bırakan ve rengin üstüne siyah beyaz bir katman seren bir film laboratuvarı işleminden gelir. Sonuçta derin siyahlar, sert parlak alanlar, bastırılmış renkler ve metalik bir parıltı ortaya çıkar; seyirci sertlik, yorgunluk ve tehlike hisseder.

Siyah beyaz

Siyah beyaz

Siyah beyaz görüntüden rengi kaldırır ve yalnızca parlak beyazdan derin siyaha uzanan tonları bırakır. Seyirci yüzlere, biçimlere ve ışığa daha dikkatle bakar ve filmi çoğu zaman bir hatıra, tarih ya da zamansız bir şey olarak okur.

Sepya

Sepya

Sepya, adını eski fotoğraf baskılarında kullanılan tonlama işleminden alan sıcak kahverengi bir tek renktir. Seyirci onu anında geçmiş, bir hatıra ya da çok uzaktan anlatılan bir hikaye olarak okur: yumuşak ve biraz solmuş.

Desatüre görünüm

Desatüre görünüm

Desatüre görünüm her rengin yoğunluğunu düşürür; geriye griler, zeytin yeşilleri ve solmuş kahverengiler kalır, ama renk tonunun bir izi korunur. Seyirci yorgunluk, kayıp ve enerjisi tükenmiş bir dünya hisseder.

Aşırı doygun görünüm

Aşırı doygun görünüm

Aşırı doygun görünüm renkleri doğal yoğunluklarının çok ötesine iter: kırmızılar yanar, yeşiller parlar, neon titreşiyormuş gibi görünür. Seyirci sıradan gerçeklikten çıkar ve bir masala, bir eğlenceye, bir kendinden geçişe ya da bir hicve girer.

Soğuk mavi renk tonu

Soğuk mavi renk tonu

Soğuk mavi renk tonu bütün görüntüyü maviye ve çeliğe kaydırır; beyazları, gölgeleri ve çoğu zaman teni soğutur. Seyirci soğukluk, mesafe ve kontrol hisseder, sanki sıcaklık dünyadan bilerek çekilip alınmış gibi.

Sıcak amber renk tonu

Sıcak amber renk tonu

Sıcak amber renk tonu görüntüyü altına, bala ve turuncuya doğru kaydırır, parlak alanları ısıtır ve tene yumuşak bir ışıltı verir. Seyirci yakınlık, huzur ve nostalji hisseder ya da kapalı bir aile dünyasının ağır sıcaklığını.

Solmuş film görünümü

Solmuş film görünümü

Solmuş film görünümü siyahları yükseltir, kontrastı düşürür ve renkleri pastele doğru yumuşatır, tıpkı yıllarca güneşte kalmış bir baskı gibi. Seyirci görüntüyü bir anı olarak okur: yumuşak ve biraz da ulaşılmaz.

Cross process

Cross process

Cross process, bir film stokunu başka bir film türü için hazırlanmış kimyasallarla banyo etmektir; bu kontrastı artırır, parlak alanları yakar ve renkleri sarıya, yeşile ya da macentaya doğru büker. Seyirci ham, kimyasal ve dengesiz bir şey hisseder, tıpkı fazla ileri gitmiş bir geceden kalma bir enstantane gibi.

Amerikan gecesi (day for night)

Amerikan gecesi (day for night)

Amerikan gecesi, bir gece sahnesini gün ışığında çekip görüntüyü az pozlayarak ve maviye boyayarak ay ışığı gibi okutma yöntemidir. Seyirci, gerçek karanlığın asla izin vermeyeceği kadar geniş ve detaylı bir gece manzarası görür.

Tungsten beyaz dengesi

Tungsten beyaz dengesi

Tungsten beyaz dengesi kamerayı akkor ampullerin rengi olan yaklaşık 3200K’ye ayarlar, böylece lambalar nötr görünür ve gün ışığı belirgin biçimde maviye döner. Seyirci içerideki insani sıcaklık ile pencerenin dışındaki soğuk dünya arasında bölünmüş bir kadraj görür.

Ay ışığı jelatini

Ay ışığı jelatini

Ay ışığı jelatini, gece ay ışığını taklit etmek için bir ışığın önüne, genellikle yukarıdan ve arkadan konan mavi bir filtredir. Seyirci mavi ışıltıyı ay olarak kabul eder ve hâlâ karanlık hissettiren bir gecede biçimleri, yüzleri ve sisi okuyabilir.

Split toning

Split toning

Split toning gölgeleri bir renge, parlak alanları başka bir renge boyar; örneğin karanlık alanlarda yeşil ya da teal, tende amber. Seyirci görüntüde ikili bir ruh hali hisseder: sıcaklık ile tehdit, huzur ile tedirginlik yan yana yaşar.

Aşırı pozlanmış görünüm

Aşırı pozlanmış görünüm

Aşırı pozlanmış görünüm, görüntünün en parlak kısımlarının saf beyaza yanmasına izin verir; gökyüzü, pencereler ve ten parlar ve detayını kaybeder. Seyirci sıcağı, anıyı, lütfu ya da sıradanın ötesinde bir dünyayı hisseder, sanki ışığın kendisi her şeyi ele geçiriyormuş gibi.

Senaristlerin sorduğu sorular

Renk düzenlemesine ön prodüksiyonda mı karar verilir?
Yönüne evet. Çekimden önce üzerinde anlaşılan bir görünüm referansı kostümlere, dekorlara ve ışığa yol gösterir. Post prodüksiyondaki renk düzenlemesi de görüntüyü kurtarmak yerine inceltir.
Bir renk görünümünü ekibe nasıl anlatırım?
İki ya da üç referans görsel kullanın, baskın renkleri adlandırın ve görünümün ne hissettirmesi gerektiğini söyleyin: solmuş bir anı, klinik bir şimdi, sıcaklık. Yanında bir görsel olmadan “sinematik” gibi belirsiz kelimelerden kaçının.
Neden bu kadar çok film teal and orange kullanıyor?
Ten renkleri turuncu aralığında yer alır, teal da onun tamamlayıcısıdır. Bu görünüm insanları arka plandan ayırır ve her ekranda iyi okunur. Her yerde kullanılınca sıradanlaşır, bu yüzden güçlü filmler hikayelerine özgü bir palet seçer.