ΕΞΩΤ. ΤΑΡΑΤΣΑ, ΠΑΛΙΑ ΣΥΝΟΙΚΙΑ - ΜΕΡΑ
Άνεμος πάνω από τις στέγες. Η HANA (15), ροζ μαλλιά, ένα τσιρότο στο μάγουλο, κίτρινο αδιάβροχο, στέκεται στην άκρη της ταράτσας. Μόνο τα μαλλιά της κινούνται.
Κάτω της, ολόκληρη η πόλη μέσα σε μια γκρίζα αχλή. Ούτε ένας ήχος δεν ανεβαίνει από εκεί.
Το μάτι της ανοίγει. Η κόρη στενεύει. Κάτι κουνήθηκε εκεί κάτω.
HANA
(σχεδόν μια ανάσα)
Γυρίζει πίσω.
Ο άνεμος διπλασιάζεται. Στυλώνει τα πόδια της, σφίγγει τη γροθιά και γέρνει κόντρα του.
HANA
Όχι αυτή τη φορά.
ΑΠΟΤΟΜΟ ΚΟΨΙΜΟ ΣΕ:











































