ΕΞΩΤ. ΒΑΛΤΟΤΟΠΟΣ ΠΑΛΙΡΡΟΙΑΣ - ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΥΓΗ
Ομίχλη ως τη μέση. Η σειρήνα ομίχλης έχει σωπάσει. Η MARA (40 και κάτι) μπαίνει στο νερό από την προβλήτα, με το φανάρι ψηλά.
Κάτι γκρίζο ανεβαίνει και κατεβαίνει στο νερό. Αργά. Σαν ανάσα.
ΜΙΑ ΚΑΜΠΑΝΑ ΧΤΥΠΑ. Η Mara γυρίζει απότομα. Μόνο η σημαδούρα του καναλιού, που λικνίζεται σε ήρεμη θάλασσα.
ΣΙΩΠΗ. Ύστερα ένα ΥΓΡΟ ΤΡΙΖΙΜΟ, σαν σκοινί που τεντώνεται. Κάτι γλιστρά δίπλα στα γόνατά της.
MARA
(ψιθυριστά)
Tom; Tom, εσύ είσαι;
Πιο μέσα στα ρηχά, φιγούρες στέκονται μέσα στην ομίχλη. Πολύ ψηλές. Πολύ ακίνητες. Μία από αυτές είναι πολύ πιο κοντά.
Γυρίζει το κεφάλι. Ένα κέρατο κουλουριάζεται έξω από το γκρίζο. Εκεί που θα έπρεπε να είναι τα μάτια, δύο κόκκινες θράκες.
Είναι δύο. Είναι τρεις. Καμία δεν φαίνεται να κινείται. Κι όμως είναι πιο κοντά.
Το φανάρι τρεμοπαίζει και σβήνει. Σκοτάδι. Δύο κόκκινα σημεία ανοίγουν, σε απόσταση ενός χεριού.
ΑΠΟΤΟΜΟ ΚΟΨΙΜΟ ΣΕ ΜΑΥΡΟ.











































