DIŞ. LİMAN TEPESİ - SABAH
Pastel evler denize doğru yuvarlanıyor. Martılar deniz fenerinin etrafında dönüyor.
Küçük bir kurye tilki olan MILA, kırmızı bisikletiyle Arnavut kaldırımlarından ok gibi iniyor, çantası mektuplarla tıka basa dolu.
MILA
(sırıtarak)
Son mektup. Çocuk oyuncağı.
VUUŞ. Bir rüzgar, mavi zarfı çantadan kapıp alıyor. Mila’nın gözleri kocaman açılıyor.
Çatıdan çatıya sıçrıyor. Zarf, kendini çok beğenmiş bir martının gagasına konuyor.
MILA
Sakın. Ha. Sakın.
Sonra: buruşmuş bir zarf, şapkasında bir tüy ve kapısında gülümseyen yaşlı bir kaplumbağa.
İRİS KAPANIŞI.






































