Aspect ratio switchเมื่อกรอบภาพเปลี่ยนรูปทรงไปเอง

กรอบภาพคือภาชนะที่บรรจุโลกของตัวละคร เมื่อรูปทรงของกรอบเปลี่ยน ความรู้สึกต่อโลกนั้นก็เปลี่ยนตาม การขยายกรอบให้กว้างขึ้นสื่อถึงอิสรภาพ ความหวัง การหลุดพ้นจากคุกหรือเมืองเล็กๆ การบีบกรอบให้แคบลงสื่อถึงกับดัก ความทรงจำ ยุคเก่า หรือจิตใจที่ปิดตัวลง การสลับสัดส่วนยังใช้แยกไทม์ไลน์ได้ด้วย โดยให้แต่ละยุคมีรูปทรงกรอบเป็นของตัวเอง คนดูจะรู้ทันทีว่ากำลังอยู่ในช่วงเวลาไหน ฉากที่สมควรใช้เทคนิคนี้คือฉากที่สถานการณ์ของตัวละครเปลี่ยนแปลงจริงๆ และเรื่องอยากให้คนดูรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงนั้นในร่างกาย ใช้ครั้งเดียวในจังหวะที่ใช่ มันอาจเป็นคัตที่สะเทือนอารมณ์ที่สุดในหนังทั้งเรื่อง