Yapay Zeka Karakterlerini Her Planda Tutarlı Tutmak

Story Elements üç tür öğe barındırır: karakterler, mekânlar ve nesneler. Bu sizin dünyanızdır. Bir form değil, bir tuvaldir: yakınlaştırın, kaydırın, kartları taşıyın ve boyutlandırın, onları düşündüğünüz gibi gruplayın; ana karakterler üstte, arka plandaki kişiler daha dışarıda. Zoom to fit her şeyi yeniden görünüme getirir. Altta metin, görsel ve ses ekleyebilirsiniz, artı storyboard onları kullandığı için en önemli üçünü: karakter, mekân, nesne.

Bu bir wiki değildir. Bir açıklamaya yazdığınız her şey, görsellerinizi çizen sistem tarafından harfiyen okunur. Bu yüzden her cümleyi test edin: görüntüyü değiştirir mi? Evetse buraya aittir. Hayırsa aklınıza aittir; orada hâlâ işe yarar ama hiçbir şeye mal olmaz.

Çoğu kişinin ilk seferde yazdığı şu:

Bunların hiçbiri bir talimat değildir. Güzel bir görünüm değildir. Bir palto herhangi bir palto değildir. Endişeli bir duygudur ve duygu plandan plana değişir, bu yüzden onun kalıcı olarak kim olduğunun parçası olamaz. Bundan bir sayfa üretin, her seferinde farklı bir kadın alırsınız, çünkü hiçbir şeye karar verilmemiştir.

Mara için yeniden yazılan açıklama, kameranın görebileceği şeylere karar verir:

• Yaş ve belirli bir fizik.
• Bir sıfatla değil, nasıl davrandığıyla tarif edilen saç.
• Yeniden çizilebilecek kadar kesin tek bir giysi: omuzları fazla geniş, kolları iki kez kıvrılmış bir erkek muşamba paltosu.
• Kalıcı bir fiziksel ayrıntı: sol elinin üstünde bir yanık izi.
• Duruş, çünkü duruş karakterdir ve her kamera açısından sağ çıkar.

İçinde geçmiş hikâye yoktur. Kelimeler çok şey taşır, görüntüler geri kalanını: referansları moodboard'a bırakın. Üç dört iyi referans on beş taneden iyidir. Birbiriyle çelişen görsellerden oluşan bir duvarın ortalaması alınır ve ortalaması alınmış yüzler, herkesin şikâyet ettiği sıradan yüzlerin ta kendisidir.

Storyboard aşamasında her karakter kartında açıklamayı bir referans sayfasına dönüştüren bir düğme vardır: sizin kelimelerinizden ve referanslarınızdan aynı kişinin birkaç açısı. Bundan sonra Mara'yı içeren her plan o sayfaya göre üretilir. Sihir değildir, hafıza da değildir. Sistemin her seferinde baktığı bir resimdir.

Bunu açıkça görmek için herhangi bir öğenin gelişmiş ayarlarını açın: moodboard, açıklamanız ve görselleriniz sayfayı üreten düğümü besler ve prompt doğrudan metninize işaret eder. İki pratik kural:

• Bir kart kırmızıyla "primary output missing" gösteriyorsa sayfa üretilmemiştir. O öğeyi içeren her plan artık tahmin yürütüyordur. Storyboard'dan önce yeniden üretin.
• Bir açıklamayı değiştirmek mevcut sayfayı güncellemez. Karttaki yeniden üret düğmesini kullanın. 14 krediyle, güncelliğini yitirmiş bir yüz üzerine kurulmuş on plandan çok daha ucuzdur.

1. 1Biçim: dairesel, beton, yaklaşık 8 m çapında.
2. 2Malzemeler: çıplak beton, duvarlarda tuz çiçekleri, çelik.
3. 3Işık: tek bir kaynak, gri suya bakan kuzeye dönük uzun bir pencere; böylece her şey soğuktur ve tek bir yandan gelir.
4. 4Ayırt edici tek bir özellik: camları çatlamış ölü kadranlardan oluşan bir duvar.
5. 5Çürüme durumu: kapı ekleminden sızan pas.
6. 6Asla değişmemesi gereken: el çarklı mühürlü çelik kapı her zaman odanın arkasında, pencerenin karşısındadır.

Bu son satır muazzam bir iş görür. O olmadan kapı planlar arasında yer değiştirir. Onunla filminizin coğrafyası tutar.

Ahize: bakalit, siyah, göründüğünden ağır, yayını kaybetmiş kıvrımlı bir kablo ve bir yakın planda görünen tek bir ayrıntı, yıllarca bir başparmağın sürtündüğü yerde rengi solmuş bir kulaklık. Bu ayrıntı nesnenin filmde olma nedenidir. Tek bir diyalog satırı olmadan, Mara'dan önce birinin uzun süre burada oturduğunu söyler.

Notta: palto omuzları fazla geniş bir erkek muşamba paltosudur; pencere kuzeye bakar; kapının el çarkı vardır; kulaklığın rengi solmuştur. Bir kamera bunların her birini görebilir. Aklınızda: paltonun kime ait olduğu, bu görevi neden kabul ettiği, son telsizciye ne olduğu, kapının ne işe yaradığı.

İkinci liste, birincinin neden iyi olduğunun nedenidir. Bunun bir erkek paltosu olduğunu yalnızca kime ait olduğunu bildiğiniz için bilirsiniz. Ama kutuya yazıldığında geçmiş hikâye talimatı sulandırır ve model bir palto yerine bir duygu çizmeye çalışır. Fotoğrafı çekilebilecek olanı yazın.

Başka bir öğenin sayfasına doğrudan başvurmak için bir açıklamada @ yazın; böylece bir plan "boş palto" diyebilir ve sistem tam olarak hangi palto olduğunu bilir. Öğeler birbirine işaret edebilir.

Onu kameranın görebildikleriyle sınırlarsanız asistan bu konuda gerçekten iyidir. Bu sınır olmadan anne babalar, çocukluk travması ve sevilen bir şarkı alırsınız; hiçbiri bir karede asla görünmeyecektir. Sınırla birlikte ayakkabıları ve bileklerinde bir şey takıp takmadığı gibi işe yarar sorular sorar. Aşırı yazılmış bir açıklamayı kısaltabilir ve isimlendirmeyi de kontrol edebilir: SIGNAL aksesuarı bir aksiyon satırında alıcı, diğerinde ahize olarak adlandırmıştı. Bir insan okuyucu için hiçbir şey, bir üretici için gerçek bir sorun.

Bir karakter, bir mekân ve bir nesne yaklaşık 12 dakika sürdü. Storyboard'unu yapmak üzere olduğunuz sahnede görünen öğeleri kurun, başka hiçbir şeyi değil. Story Elements tamamlanacak bir görev değildir; ilerledikçe beslediğiniz bir şeydir. Biri her şeyi önce doldurmaya karar verdiğinde projeler bu aşamada ölür.

Kanıt: aynı plan ve aynı prompt, bir kez "genç bir kadın, güzel, palto giymiş" ile, bir kez de gerçek açıklamayla. Bu daha iyi bir model değildir. Daha iyi bir nottur. Sıradaki adımda 5. ders sahneyi bir storyboard'a dönüştürür.