เป็นสาธารณสมบัติในสหรัฐฯ สหภาพยุโรป และสหราชอาณาจักร
เหยื่ออธรรมVictor Hugo, 1862
นิยายของอูโกใช้ได้อิสระ และศาลสูงสุดของฝรั่งเศสยืนยันแล้วว่าทายาทของเขาห้ามการเขียนภาคต่อไม่ได้ เพลงของละครเพลงและโปสเตอร์อันโด่งดังเป็นของละครเพลง
- ตีพิมพ์ครั้งแรก
- 1862
- ผู้แต่งเสียชีวิต
- 1885
- ภาษาต้นฉบับ
- ฝรั่งเศส
สถานะลิขสิทธิ์
| ที่ไหน | สถานะ |
|---|---|
| สหรัฐอเมริกา | เป็นสาธารณสมบัติ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1862 ก่อนปี 1931 อายุคุ้มครอง 95 ปีของสหรัฐฯ สำหรับงานยุคนั้นสิ้นสุดแล้ว |
| สหภาพยุโรปและสหราชอาณาจักร | เป็นสาธารณสมบัติตั้งแต่ 1 มกราคม 1956 ปีที่Victor Hugoเสียชีวิตคือ 1885 และอายุคุ้มครองคือ 70 ปีนับจากสิ้นปีที่เสียชีวิต |
| ประเทศอื่น | ประเทศส่วนใหญ่คุ้มครองผลงาน 50 ถึง 100 ปีหลังผู้แต่งเสียชีวิต และบางประเทศมีบทเฉพาะกาล ในประเทศไทยคือ 50 ปีหลังผู้สร้างสรรค์ถึงแก่ความตาย (พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 มาตรา 19) ผลงานนี้จึงเป็นสาธารณสมบัติในไทยด้วย หากคุณเผยแพร่หรือขายในประเทศใดโดยเฉพาะ ให้ตรวจกฎหมายของประเทศนั้น |
ตรวจสถานะเมื่อ 26 ตุลาคม 2569 จากแหล่งที่ระบุไว้ในคู่มือกฎหมายของเรา
ฌอง วัลฌองพ้นโทษหลังติดคุกสิบเก้าปีเพราะขโมยขนมปัง เขาถูกปฏิเสธทุกที่จนกระทั่งบิชอปคนหนึ่งเมตตาเขา เขากลายเป็นเจ้าของโรงงานและนายกเทศมนตรีที่น่านับถือภายใต้ชื่อใหม่ แต่สารวัตรฌาแวร์ไม่เคยเลิกตามล่าเขา วัลฌองสัญญากับฟองตีนที่กำลังจะตายว่าจะเลี้ยงดูโกแซ็ต ลูกสาวของเธอ ช่วยเธอจากครอบครัวเตนาร์ดิเย และหลายปีต่อมาก็ได้มาอยู่บนเครื่องกีดขวางของการลุกฮือในปารีสปี 1832 ที่ซึ่งมารียุส คนรักของโกแซ็ต กำลังสู้รบ
ใช้ได้อย่างอิสระ
- นิยายภาษาฝรั่งเศสปี 1862 และฉบับแปลเก่า เช่นฉบับของอิซาเบล แฮปกูด (1887)
- ฌอง วัลฌอง ฌาแวร์ ฟองตีน โกแซ็ต มารียุส เอโปนีน ครอบครัวเตนาร์ดิเย กัฟโรช และเครื่องกีดขวาง
- ภาพประกอบของเอมีล บายาร์ รวมถึงภาพโกแซ็ตตัวน้อยถือไม้กวาด (บายาร์เสียชีวิตปี 1891)
- ภาคต่อและเรื่องแยกของคุณเอง: ในปี 2007 ศาลฎีกาฝรั่งเศส (Cour de cassation) วินิจฉัยว่าเสรีภาพในการสร้างสรรค์ทำให้ทายาทของอูโกห้ามการเขียนภาคต่อไม่ได้
สิ่งที่ต้องระวัง
- ละครเพลงปี 1980 เพลง เนื้อร้อง การจัดแสดง และการออกแบบโปสเตอร์มีลิขสิทธิ์ แม้โปสเตอร์จะได้แรงบันดาลใจจากภาพวาดของบายาร์
- ภาพยนตร์และซีรีส์เป็นเจ้าของบทและงานออกแบบของตัวเอง
- ฉบับแปลใหม่มีลิขสิทธิ์ ตรวจว่าใครแปลก่อนยกมาใช้ หรือแปลเองจากภาษาฝรั่งเศส
- ในฝรั่งเศส ธรรมสิทธิ์ของผู้แต่งไม่มีวันหมดอายุ อย่านำเสนอฉบับที่บิดเบือนว่าเป็นของอูโก และอย่าใส่ชื่อเขาให้ฉากที่คุณเขียนเอง
กฎทั้งหมด พร้อมกฎหมายและคำพิพากษาที่อยู่เบื้องหลัง อยู่ในคู่มือการดัดแปลงผลงานสาธารณสมบัติของเรา
ไอเดียการดัดแปลง
วันสุดท้ายของฌาแวร์: สารวัตรที่ตามล่าชายคนหนึ่งมายี่สิบปี ถูกชายคนนั้นช่วยชีวิต
ดัดแปลงใน ScreenWeaver
นี่คือขั้นตอนที่ใช้จริงใน ScreenWeaver ตอนนี้ คุณอ่านและแก้ทุกขั้นตอนเอง และเป็นคนกดเริ่มการสร้างทุกครั้งในแอป
- 1ดาวน์โหลดตัวบทภาษาฝรั่งเศสจาก Wikisource หรือ Gallica หรือฉบับแปลของแฮปกูดจาก Project Gutenberg แล้วบันทึกเป็น PDF ที่มีเลเยอร์ข้อความ นิยายยาว: แบ่งเป็นหลายไฟล์ ไฟล์ละไม่เกิน 300 หน้า
- 2แนบภาคแรกกับโปรเจกต์ซีรีส์แล้วขอตัวละคร สถานที่ และวัตถุ สร้างวัลฌองในวัยต่างๆ เป็นองค์ประกอบเรื่อง
- 3เขียนอาร์ตไดเรกชัน: ดีญ มงเทรย-ซูร์-แมร์ ท่อระบายน้ำและเครื่องกีดขวางของปารีสปี 1832 เพิ่มภาพสไตล์ที่คุณทำเอง
- 4ขอฉากทีละภาค แล้วขอช็อตของแต่ละฉาก
- 5สร้างเฟรมใน Storyboard แล้วสร้างคลิปใน Production
หนังสือทั้งเล่มกลายเป็นฉากและช็อตได้อย่างไร: จากนิยายสู่สตอรี่บอร์ด
ต้นฉบับ
หา เหยื่ออธรรม ได้จากแหล่งที่ถูกกฎหมายที่ไหน
- Project Gutenbergอังกฤษฉบับแปลภาษาอังกฤษ: ก่อนยกถ้อยคำมาใช้ ให้ตรวจว่าใครแปลและผู้แปลเสียชีวิตเมื่อใดเป็นสาธารณสมบัติในสหรัฐฯ นอกสหรัฐฯ ให้ตรวจกฎหมายของคุณเอง ถ้าคุณเผยแพร่ไฟล์ซ้ำ ให้ลบชื่อและใบอนุญาตของ Project Gutenberg ออกตามที่ใบอนุญาตกำหนด
- Wikisourceฝรั่งเศสค้นหาจากหลายฉบับผลการค้นหาจากหลายฉบับ แต่ละฉบับระบุแหล่งที่มา ถ้าเป็นฉบับแปล ให้ตรวจว่าใครแปลและแปลเมื่อไร
- Gallica (BnF)ฝรั่งเศสค้นหาจากหลายฉบับภาพสแกนฉบับภาษาฝรั่งเศสเก่าจากหอสมุดแห่งชาติฝรั่งเศส (BnF) ใช้ซ้ำเพื่อการไม่แสวงหากำไรได้ฟรีโดยระบุแหล่งที่มา ส่วนการใช้ไฟล์เชิงพาณิชย์ BnF คิดค่าบริการ
คำถาม
เหยื่ออธรรมเป็นสาธารณสมบัติไหม
ใช้เพลงจากละครเพลงได้ไหม
เขียนภาคต่อได้ไหม
ข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย ลิขสิทธิ์ เครื่องหมายการค้า และสิทธิในบุคลิกภาพขึ้นอยู่กับประเทศและข้อเท็จจริงของแต่ละโปรเจกต์ ก่อนเผยแพร่เชิงพาณิชย์ ให้ทนายตรวจสายโซ่สิทธิ์ของคุณ
ผลงานอื่นที่น่าดัดแปลง
- คนค่อมแห่งนอเทรอดามนิยายปี 1831 ของอูโกใช้ได้อิสระ พร้อมตอนจบอันเศร้าสลด ตอนจบแฮปปี้ของดิสนีย์ การ์กอยล์ร้องเพลง และละครเพลงฝรั่งเศสปี 1998 ไม่ใช่
- เคานต์แห่งมอนเตคริสโตนิยายแก้แค้นของดูมาส์ใช้ได้อิสระทั้งต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสและฉบับแปลเก่า ฉบับแปลใหม่และภาพยนตร์ รวมถึงฉบับปี 2024 ไม่ใช่
- อะคริสต์มาสแคโรลเรื่องผีปี 1843 ของดิกเกนส์ใช้ได้อิสระ สั้น และแบ่งเป็นห้าท่อน: โปรเจกต์แรกแบบคลาสสิกสำหรับหนังสั้น AI หรือซีรีส์ช่วงเทศกาล