ΦωτισμόςΑτμόσφαιρα που γράφεται

Φωτισμός τριών σημείων

Ο φωτισμός τριών σημείων χτίζει ένα πρόσωπο από τρεις πηγές: ένα κύριο φως που το πλάθει, ένα συμπληρωματικό που μαλακώνει τις σκιές, και ένα κόντρα φως που το ξεχωρίζει από το φόντο. Ο θεατής βλέπει έναν καθαρό άνθρωπο με όγκο, και σχεδόν ποτέ δεν προσέχει τα φώτα.

Κύριο φως

Το κύριο φως είναι η βασική και πιο φωτεινή πηγή πάνω σε ένα θέμα, αυτή που ορίζει την κατεύθυνση, το σχήμα και την ποιότητα του φωτός. Η θέση του και η σκληρότητά του αποφασίζουν πώς θα διαβάσει ο θεατής ένα πρόσωπο πριν ειπωθεί λέξη.

Συμπληρωματικό φως

Το συμπληρωματικό φως είναι μια πιο μαλακή και πιο αδύναμη πηγή, τοποθετημένη απέναντι από το κύριο φως για να ανοίξει τις σκιές που δημιουργεί. Το πόσο συμπληρωματικό προσθέτετε αποφασίζει αν ένα πρόσωπο θα φαίνεται ανοιχτό και τρυφερό ή σκληρό και κρυψίνουν.

Κόντρα φως

Το κόντρα φως βρίσκεται πίσω από το θέμα, στραμμένο προς την κάμερα, έτσι περιγράφει μαλλιά και ώμους και τα ξεκολλά από το φόντο. Πιο δυνατό, μετατρέπει τους ανθρώπους σε φωτεινά σχήματα ή σιλουέτες, και ο θεατής νιώθει απόσταση, μυστήριο ή χάρη.

Rim light

Το rim light τοποθετείται πίσω και ελαφρώς στο πλάι ενός θέματος, ώστε να χαράζει ένα λεπτό, φωτεινό περίγραμμα στο κεφάλι, στους ώμους ή στο σώμα. Η φιγούρα ξεκολλά από ένα σκοτεινό φόντο, και ο θεατής διαβάζει καθαρά το σχήμα ακόμη κι όταν το πρόσωπο μένει στη σκιά.

Kicker

Το kicker έρχεται από πίσω και από τη μία πλευρά του θέματος, συχνά χαμηλά, και γλιστρά πάνω στην άκρη του μάγουλου, του σαγονιού ή του σώματος. Σμιλεύει το σχήμα μέσα από τις σκιές, και ο θεατής νιώθει υφή, ένταση και σωματική παρουσία.

Φως μαλλιών

Το φως μαλλιών φωτίζει από πάνω και ελαφρώς από πίσω το θέμα, πέφτοντας στην κορυφή και στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Ξεχωρίζει τα μαλλιά από το φόντο και προσθέτει μια απαλή λάμψη, και ο θεατής βλέπει τον χαρακτήρα φροντισμένο, ξεχωριστό ή σαν ανάμνηση.

Φως ματιών

Το φως ματιών είναι μια μικρή, μαλακή πηγή κοντά στην κάμερα, που βάζει μια φωτεινή αντανάκλαση, μια ανταύγεια (catchlight), στα μάτια του ηθοποιού. Τα μάτια φαίνονται υγρά, σε εγρήγορση και ζωντανά, και ο θεατής νιώθει άμεση σύνδεση με τον άνθρωπο πίσω τους.

Φωτισμός high-key

Ο φωτισμός high-key γεμίζει το κάδρο με μαλακό, ομοιόμορφο φως και κρατά τις σκιές λεπτές και ανοιχτές, έτσι πρόσωπα και σκηνικά διαβάζονται καθαρά από άκρη σε άκρη. Ο θεατής χαλαρώνει, ή, όταν η φωτεινότητα μοιάζει υπερβολικά τέλεια, αρχίζει να υποψιάζεται.

Φωτισμός low-key

Ο φωτισμός low-key κρατά το μεγαλύτερο μέρος του κάδρου σε βαθιά σκιά και αφήνει λίγες σκληρές πηγές να ξεχωρίζουν πρόσωπα, χέρια και αντικείμενα. Ο θεατής γέρνει μπροστά, αβέβαιος για το τι κρύβει το σκοτάδι.

Κιαροσκούρο

Το κιαροσκούρο βάζει ένα δυνατό, κατευθυντικό φως απέναντι σε βαθύ σκοτάδι, ώστε οι μορφές να αναδύονται από τη σκιά σαν φιγούρες σε παλιό πίνακα. Ο θεατής διαβάζει όγκο, υφή και βάρος, και νιώθει τη σοβαρότητα αυτού που βλέπει.

Φωτισμός Rembrandt

Ο φωτισμός Rembrandt τοποθετεί ένα κύριο φως ψηλά και περίπου 45 μοίρες στο πλάι, έτσι το μακρινό μάγουλο πέφτει στη σκιά εκτός από ένα μικρό τρίγωνο φωτός κάτω από το μάτι. Το πρόσωπο μοιάζει σμιλεμένο και σοβαρό, και ο θεατής διαισθάνεται ότι ο μισός άνθρωπος μένει κρυμμένος.

Φωτισμός πεταλούδα

Ο φωτισμός πεταλούδα βάζει το κύριο φως ψηλά και ακριβώς μπροστά στο πρόσωπο, έτσι μια μικρή, συμμετρική σκιά πέφτει κάτω από τη μύτη σαν πεταλούδα. Τα ζυγωματικά ανεβαίνουν, το δέρμα λειαίνεται και ο θεατής βλέπει τον χαρακτήρα όπως θα τον έδειχνε μια αφίσα.

Φωτισμός loop

Ο φωτισμός loop τοποθετεί το κύριο φως λίγο πάνω από το ύψος των ματιών και 30 έως 45 μοίρες στο πλάι, έτσι η μύτη ρίχνει μια μικρή σκιά που καμπυλώνει προς το μάγουλο χωρίς να το αγγίζει. Τα πρόσωπα φαίνονται φυσικά, ανοιχτά και με όγκο, και ο θεατής εμπιστεύεται αυτόν που μιλά.

Φωτισμός split

Ο φωτισμός split βάζει το κύριο φως στις 90 μοίρες από το πρόσωπο, έτσι το ένα μισό φωτίζεται και το άλλο πέφτει στη σκιά κατά μήκος της γραμμής της μύτης. Ο θεατής βλέπει έναν άνθρωπο κομμένο στα δύο και αρχίζει να αναρωτιέται ποιο μισό είναι το αληθινό.

Φωτισμός short

Ο φωτισμός short φωτίζει την πλευρά του προσώπου που είναι γυρισμένη μακριά από την κάμερα, έτσι η πλευρά που βρίσκεται πιο κοντά στον φακό πέφτει στη σκιά. Το πρόσωπο φαίνεται πιο λεπτό και πιο σμιλεμένο, και ο θεατής διαισθάνεται έναν άνθρωπο με εσωτερικό κόσμο που δεν μοιράζεται.

Φωτισμός broad

Ο φωτισμός broad φωτίζει την πλευρά του προσώπου που είναι στραμμένη προς την κάμερα, έτσι το πιο φαρδύ και κοντινό μέρος του προσώπου φωτίζεται και η σκιά πέφτει στη μακρινή πλευρά. Το πρόσωπο φαίνεται πιο γεμάτο, πιο μαλακό και πιο ανοιχτό, και ο θεατής νιώθει ότι τον προσκαλούν μέσα.

Σιλουέτα

Η σιλουέτα τοποθετεί το θέμα μπροστά σε ένα πολύ φωτεινότερο φόντο και η έκθεση γίνεται για το φόντο, έτσι το θέμα γίνεται ένα συμπαγές σκοτεινό σχήμα χωρίς καμία εσωτερική λεπτομέρεια. Ο θεατής διαβάζει στάση και περίγραμμα αντί για πρόσωπο, και η εικόνα γίνεται σύμβολο.

Αιτιολογημένος φωτισμός

Αιτιολογημένος φωτισμός σημαίνει ότι κάθε φως πάνω στους ηθοποιούς μοιάζει να προέρχεται από μια πηγή μέσα στον κόσμο της ιστορίας: μια λάμπα, ένα παράθυρο, μια οθόνη, μια φωτιά, ένα αυτοκίνητο που περνά. Ο θεατής δεν προσέχει ποτέ τον φωτισμό, γι’ αυτό πιστεύει το δωμάτιο.

Φωτισμός με practicals

Ο φωτισμός με practicals χρησιμοποιεί πηγές φωτός που εμφανίζονται μέσα στο κάδρο, όπως λάμπες, κεριά, πινακίδες νέον, οθόνες και λαμπτήρες, για να φωτίσει τη σκηνή ή για να μοιάζει ότι τη φωτίζει. Ο θεατής βλέπει από πού έρχεται το φως, έτσι ο κόσμος μοιάζει κατοικημένος και αληθινός.

Διαθέσιμο φως

Διαθέσιμο φως σημαίνει γύρισμα με το φως που υπάρχει στην τοποθεσία, ήλιο, φως του ουρανού, φανάρια, κεριά, βιτρίνες, με ελάχιστα ή καθόλου πρόσθετα κινηματογραφικά φωτιστικά. Ο θεατής νιώθει την υφή ενός αληθινού τόπου σε μια αληθινή ώρα.

Ανακλώμενο φως

Το ανακλώμενο φως στέλνει μια πηγή πάνω σε μια επιφάνεια, μια λευκή κάρτα, έναν τοίχο, ένα ταβάνι, την άμμο, και φωτίζει τη σκηνή με την ανάκλαση. Το φως φτάνει μαλακό και πλατύ, έτσι τα πρόσωπα φαίνονται ήπια και οι σκιές μένουν ανοιχτές.

Σκληρό φως

Το σκληρό φως προέρχεται από μια μικρή ή μακρινή πηγή χωρίς τίποτα να το μαλακώνει, έτσι ρίχνει καθαρές σκιές με κοφτό περίγραμμα. Τα πρόσωπα φαίνονται τραχιά και αυστηρά, και ο θεατής νιώθει ζέστη, πίεση ή κίνδυνο.

Μαλακό φως

Το μαλακό φως προέρχεται από μια πηγή μεγάλη σε σχέση με το θέμα, όπως ένας συννεφιασμένος ουρανός, ένα μεγάλο παράθυρο ή ένα πλαίσιο διάχυσης, έτσι οι σκιές σβήνουν ήπια χωρίς σκληρό περίγραμμα. Τα πρόσωπα φαίνονται ήρεμα και συγχωρητικά, και ο θεατής χαλαρώνει μέσα στη σκηνή.

Πλάγιος φωτισμός

Ο πλάγιος φωτισμός έρχεται από τη μία πλευρά του θέματος, περίπου σε ορθή γωνία με την κάμερα, έτσι γλείφει τις επιφάνειες και αφήνει την άλλη πλευρά στη σκιά. Τα πρόσωπα, τα χέρια και τα αντικείμενα αποκτούν υφή και βάθος, και ο θεατής διαισθάνεται ότι κάτι μένει εκτός οπτικού πεδίου.

Ζενιθιακό φως

Το ζενιθιακό φως πέφτει κάθετα πάνω στο θέμα, οπότε τα φρύδια, η μύτη και το πηγούνι ρίχνουν σκιές προς τα κάτω και τα μάτια βυθίζονται σε σκοτεινές κόγχες. Ο θεατής διαβάζει πιο δύσκολα τον άνθρωπο, που μοιάζει πιο απομονωμένος, άλλοτε πιο ισχυρός κι άλλοτε πιο εκτεθειμένος.

Φωτισμός από κάτω

Ο φωτισμός από κάτω τοποθετεί την πηγή χαμηλότερα από το πρόσωπο, οπότε οι σκιές ανεβαίνουν πάνω στη μύτη, στα μάγουλα και στο μέτωπο αντί να πέφτουν. Επειδή το φως της ημέρας δεν κάνει ποτέ κάτι τέτοιο, το πρόσωπο μοιάζει αφύσικο και ο θεατής νιώθει αμηχανία, απειλή ή τη συγκίνηση μιας ιστορίας φαντασμάτων.

Διασταυρούμενος φωτισμός

Ο διασταυρούμενος φωτισμός χρησιμοποιεί δύο πηγές σε αντίθετες πλευρές του θέματος, καθεμία κύριο φως για τη μία πλευρά και rim για την άλλη. Τα θέματα σκαλίζονται μέσα στον χώρο και από τις δύο κατευθύνσεις, και ο θεατής νιώθει ένταση, σύγκρουση ή θεατρικότητα.

Φως παραθύρου

Το φως παραθύρου χρησιμοποιεί το φως της ημέρας που μπαίνει από ένα παράθυρο ως κύρια πηγή της σκηνής, ή το μιμείται με φωτιστικά τοποθετημένα απ’ έξω. Δίνει μαλακό, κατευθυντικό φως που σβήνει σταδιακά μέσα στο δωμάτιο, και ο θεατής νιώθει την ώρα της ημέρας και τον κόσμο έξω.

Φως κεριού

Το φως κεριού φωτίζει μια σκηνή με φλόγες κεριών, αληθινές ή αναπαραγμένες, και δίνει μια ζεστή, χαμηλή, τρεμάμενη λάμψη που χάνεται γρήγορα στο σκοτάδι. Ο κόσμος μικραίνει στον κύκλο της φλόγας και ο θεατής σκύβει κοντά στους ανθρώπους που βρίσκονται μέσα του.

Φωτισμός νέον

Ο φωτισμός νέον χρησιμοποιεί χρωματιστούς σωλήνες, ταμπέλες και ταινίες LED ως ορατές πηγές, και λούζει πρόσωπα και δρόμους σε κορεσμένα ροζ, μπλε, πράσινα και κόκκινα. Ο θεατής μπαίνει σε έναν νυχτερινό, αστικό κόσμο που μοιάζει ηλεκτρισμένος, μοναχικός ή ονειρικός.

Χρυσή ώρα

Η χρυσή ώρα είναι το σύντομο διάστημα μετά την ανατολή και πριν από τη δύση, όταν ο ήλιος είναι χαμηλά, το φως του γίνεται ζεστό και μαλακό και οι σκιές απλώνονται μακριές στο έδαφος. Τα πρόσωπα λάμπουν, τα τοπία βαθαίνουν, και ο θεατής νιώθει ότι η στιγμή είναι όμορφη επειδή τελειώνει.

Μπλε ώρα

Η μπλε ώρα είναι το σύντομο λυκόφως πριν από την ανατολή ή μετά τη δύση, όταν ο ήλιος βρίσκεται κάτω από τον ορίζοντα και ο ουρανός παίρνει ένα βαθύ, ομοιόμορφο μπλε. Τα ζεστά φώτα της πόλης και ο ψυχρός ουρανός μοιράζονται το κάδρο, και ο θεατής νιώθει μετέωρος ανάμεσα σε δύο καταστάσεις.

Διάσπαρτο φως

Το διάσπαρτο φως είναι φως που σπάει σε κομμάτια από κάτι που βρίσκεται στον δρόμο του, φύλλα, καφασωτά, παραβάν ή περσίδες, και πέφτει σε πρόσωπα και πατώματα σε ακανόνιστες κηλίδες και λωρίδες. Η εικόνα μοιάζει ζωντανή και με υφή, και ο θεατής νιώθει ταυτόχρονα ομορφιά και απόκρυψη.

Φωτισμός με gobo

Ο φωτισμός με gobo τοποθετεί ένα διάτρητο σχήμα (gobo ή cookie) ανάμεσα σε ένα σκληρό φως και τη σκηνή, ώστε το φως να πέφτει σε σχέδιο: περσίδες, κάγκελα παραθύρου, φύλλα, μια σχάρα. Το κάδρο αποκτά υφή και την υπόνοια ενός κόσμου πέρα από αυτό, και ο θεατής νιώθει την ατμόσφαιρα που υπονοεί το σχήμα.

Ογκομετρικό φως

Το ογκομετρικό φως κάνει ορατές τις δέσμες στον αέρα, καθώς το φως περνά μέσα από θολούρα, καπνό, σκόνη, ομίχλη ή ατμό και χαράζει στήλες μέσα στο κάδρο. Ο χώρος αποκτά βάθος και κλίμακα, και ο θεατής νιώθει δέος, μυστήριο ή το ιερό.

Φωτισμός cameo

Ο φωτισμός cameo φωτίζει μόνο το θέμα, συνήθως ένα πρόσωπο ή μια μορφή, και αφήνει το φόντο να βυθιστεί στο απόλυτο μαύρο, σαν σκαλισμένο πορτρέτο πάνω σε σκοτεινή πέτρα. Ο κόσμος εξαφανίζεται και ο θεατής δεν έχει πού αλλού να κοιτάξει εκτός από τον άνθρωπο.

Φωτισμός σποτ

Το σποτ ρίχνει μια στενή, σκληρή δέσμη που δημιουργεί μια φωτεινή λίμνη πάνω σε έναν χαρακτήρα ή μια περιοχή, ενώ ο χώρος γύρω μένει πιο σκοτεινός. Ο θεατής ξέρει ακριβώς πού να κοιτάξει και νιώθει πώς είναι να σε ξεχωρίζουν.