11 τεχνικές
Ατμόσφαιρα και καιρόςΟ αέρας της σκηνής
Ο καιρός και η ατμόσφαιρα δίνουν υφή σε μια σκηνή. Η βροχή κάνει έναν αποχαιρετισμό πιο βαρύ, η ομίχλη κρύβει αυτό που έρχεται, η θολούρα αφήνει το φως να σχεδιάζει σχήματα στον αέρα. Κάνουν επίσης τις εικόνες να μοιάζουν αληθινές, γιατί ο αέρας μπροστά στην κάμερα σπάνια είναι άδειος.
Αυτά τα εφέ είναι από τις λίγες οπτικές επιλογές που ανήκουν ολόκληρες στη σελίδα: EXT. ΔΡΟΜΟΣ, ΝΥΧΤΑ, ΒΡΟΧΗ είναι απόφαση του σεναριογράφου. Κάθε σελίδα δείχνει το εφέ, το νόημά του και τι κοστίζει η προετοιμασία του.
Βροχή
Η βροχή στην οθόνη δημιουργείται συνήθως με πύργους βροχής, ψεκαστήρες και κόντρα φως, γιατί το πραγματικό ψιλόβροχο μόλις που φαίνεται στην κάμερα. Ο θεατής νιώθει τον καιρό ως διάθεση: μελαγχολία, κάθαρση, κίνδυνο ή ρομάντζο που διαποτίζει τη σκηνή.
Ομίχλη
Η ομίχλη στην οθόνη, πραγματική ή από μηχανές ομίχλης, κρύβει την απόσταση και μαλακώνει το φως σε φωτεινά φωτοστέφανα. Ο θεατής δεν βλέπει τι υπάρχει μπροστά, έτσι κάθε σχήμα μέσα στην καταχνιά γίνεται ερώτημα ή απειλή.
Ατμοσφαιρική θολούρα
Η ατμοσφαιρική θολούρα γεμίζει τον αέρα με ένα ελαφρύ πέπλο από υγρασία, σκόνη ή καπνό, έτσι τα μακρινά αντικείμενα ξεθωριάζουν και μαλακώνουν ενώ τα κοντινά μένουν καθαρά. Ο θεατής αισθάνεται βάθος και κλίμακα, και ο κόσμος αποκτά μια απαλή, ζωγραφική απόσταση.
Καπνός
Ο καπνός γεμίζει τον αέρα μιας σκηνής με ένα ορατό, κινούμενο στρώμα που πιάνει το φως και μαλακώνει ό,τι βρίσκεται πίσω του. Ο θεατής διαβάζει τον χώρο ως βαρύ, μυστικό ή επικίνδυνο πριν ακουστεί μία λέξη.
Σκόνη στο φως
Η σκόνη στο φως είναι μικροσκοπικά σωματίδια που αιωρούνται σε μια δέσμη φωτός και λάμπουν μπροστά σε ένα πιο σκοτεινό δωμάτιο. Λένε στον θεατή ότι ο χρόνος έχει κατακαθίσει σε αυτόν τον τόπο, και κάνουν την ακινησία να μοιάζει ζωντανή.
Ατμός
Ο ατμός είναι υδρατμοί που υψώνονται, από έναν αεραγωγό, μια κατσαρόλα, ένα σώμα ή μια ανάσα, πιασμένοι στο φως ώστε να λάμπουν και να αιωρούνται. Μιλά στον θεατή για θερμοκρασία και ζωή: κάτι εδώ είναι ζεστό, κρύο, δουλεύει ή ανασαίνει.
Χιόνι
Το χιόνι σκεπάζει μια σκηνή στο λευκό και γεμίζει τον αέρα με αργές νιφάδες που πέφτουν. Ησυχάζει τον κόσμο, απομονώνει τους ανθρώπους μέσα του και κάνει κάθε σημάδι στο έδαφος, από πατημασιές ως αίμα, αδύνατο να κρυφτεί.
Βρέξιμο δρόμου (wet-down)
Το βρέξιμο δρόμου (wet-down) είναι η πρακτική να καταβρέχονται με νερό δρόμοι, δάπεδα ή σκηνικά πριν από μια λήψη, ώστε οι επιφάνειες να γυαλίζουν και να αντανακλούν κάθε πηγή φωτός. Οι νυχτερινές σκηνές κερδίζουν βάθος και χρώμα, και η πόλη μοιάζει σαν να μόλις έβρεξε.
Σπίθες και θράκα
Οι σπίθες και η θράκα είναι πυρακτωμένα σωματίδια που πετάγονται από μέταλλο, φωτιά ή τριβή και διασχίζουν ή αιωρούνται σε ένα σκοτεινότερο κάδρο. Κάνουν τη ζέστη ορατή και φέρνουν τον θεατή κοντά στον κίνδυνο, στη δουλειά ή στην καταστροφή.
Αμμοθύελλα
Η αμμοθύελλα γεμίζει το κάδρο με άμμο ή σκόνη που σηκώνει ο άνεμος, από έναν μακρινό τοίχο που κυλά ως μια εκτυφλωτική θολούρα γύρω από τους χαρακτήρες. Ο θεατής νιώθει τη γη να γίνεται εχθρική και τον κόσμο να μικραίνει σε λίγα μέτρα ορατότητας.
Υποβρύχιο πλάνο
Το υποβρύχιο πλάνο βάζει την κάμερα κάτω από την επιφάνεια, εκεί όπου το φως λυγίζει, ο ήχος πνίγεται και τα σώματα αιωρούνται. Ο θεατής αφήνει τον συνηθισμένο κόσμο και μπαίνει σε έναν άλλο, ήρεμο, ονειρικό ή ασφυκτικό.