15 τεχνικές
Χρώμα και αισθητική εικόναςΗ παλέτα κουβαλά τον τόνο
Το χρώμα είναι ο τόνος μιας ταινίας που γίνεται ορατός. Ένα ζεστό κεχριμπαρένιο παρελθόν, ένα ψυχρό μπλε παρόν, ένας αποχρωματισμένος πόλεμος: ο θεατής διαβάζει αυτά τα σήματα αμέσως. Ένα σταθερό χρώμα κρατά επίσης την ιστορία ενωμένη από τοποθεσία σε τοποθεσία.
Ο σεναριογράφος ορίζει το χρώμα μέσα από τον χρόνο, τον τόπο και τα αντικείμενα, και ο σκηνοθέτης το κλειδώνει σε ένα look reference. Αυτές οι σελίδες δείχνουν κάθε αισθητική, τι κάνει σε μια ιστορία και πώς την περιγράφετε ώστε όλη η ομάδα να στοχεύει στην ίδια εικόνα.

Teal and orange
Το teal and orange είναι ένα χρωματικό grading που σπρώχνει τους τόνους του δέρματος και τα ζεστά φώτα προς το πορτοκαλί, και τις σκιές, τους ουρανούς και τα φόντα προς ένα κυανό γαλαζοπράσινο. Επειδή τα δύο χρώματα είναι αντίθετα, οι χαρακτήρες πετάγονται μπροστά από το κάδρο και η εικόνα μοιάζει ενεργητική και μεγάλη.

Bleach bypass
Το bleach bypass προέρχεται από μια εργαστηριακή επεξεργασία φιλμ που αφήνει τον άργυρο μέσα στην εικόνα, απλώνοντας ένα ασπρόμαυρο στρώμα πάνω στο χρώμα. Το αποτέλεσμα έχει βαθιά μαύρα, σκληρά φωτεινά σημεία, σβησμένα χρώματα και μια μεταλλική γυαλάδα, και ο θεατής νιώθει σκληρότητα, κούραση και κίνδυνο.

Ασπρόμαυρο
Το ασπρόμαυρο αφαιρεί το χρώμα από την εικόνα και αφήνει μόνο τόνους, από το φωτεινό λευκό ως το βαθύ μαύρο. Ο θεατής κοιτά πιο προσεκτικά τα πρόσωπα, τα σχήματα και το φως, και συχνά διαβάζει την ταινία ως μνήμη, ιστορία ή κάτι διαχρονικό.

Σέπια
Η σέπια είναι ένα ζεστό καφέ μονόχρωμο, που πήρε το όνομά του από το βάψιμο των παλιών φωτογραφικών τυπωμάτων. Ο θεατής τη διαβάζει αμέσως ως παρελθόν, ανάμνηση ή ιστορία ειπωμένη από μακριά, τρυφερή και λίγο ξεθωριασμένη.

Αποκορεσμένα χρώματα
Η εικόνα με αποκορεσμένα χρώματα χαμηλώνει την ένταση κάθε χρώματος, αφήνοντας γκρι, λαδιά και ξεθωριασμένα καφέ, ενώ κρατά ένα ίχνος απόχρωσης. Ο θεατής νιώθει κούραση, απώλεια και έναν κόσμο που ξέμεινε από ενέργεια.

Υπερκορεσμένα χρώματα
Η εικόνα με υπερκορεσμένα χρώματα σπρώχνει τα χρώματα πολύ πέρα από τη φυσική τους ένταση, έτσι τα κόκκινα καίνε, τα πράσινα λάμπουν και το νέον μοιάζει να δονείται. Ο θεατής αφήνει τη συνηθισμένη πραγματικότητα και μπαίνει σε έναν μύθο, ένα πάρτι, μια μέθη ή μια σάτιρα.

Ψυχρό μπλε grading
Το ψυχρό μπλε grading μετατοπίζει όλη την εικόνα προς το μπλε και το ατσαλί, ψυχραίνοντας τα λευκά, τις σκιές και συχνά το δέρμα. Ο θεατής νιώθει κρύο, απόσταση και έλεγχο, σαν η ζεστασιά να αφαιρέθηκε σκόπιμα από τον κόσμο.

Ζεστό κεχριμπαρένιο grading
Το ζεστό κεχριμπαρένιο grading γέρνει την εικόνα προς το χρυσό, το μελί και το πορτοκαλί, ζεσταίνει τα highlights και δίνει στο δέρμα μια απαλή λάμψη. Ο θεατής νιώθει εγγύτητα, ασφάλεια και νοσταλγία, ή τη βαριά ζέστη ενός κλειστού οικογενειακού κόσμου.

Ξεθωριασμένο φιλμ
Το look του ξεθωριασμένου φιλμ ανασηκώνει τα μαύρα, χαμηλώνει την αντίθεση και μαλακώνει τα χρώματα προς το παστέλ, σαν μια κόπια που έμεινε χρόνια στον ήλιο. Ο θεατής διαβάζει την εικόνα ως ανάμνηση, τρυφερή και λίγο απρόσιτη.

Cross processing
Cross processing σημαίνει να εμφανίσετε ένα φιλμ σε χημικά που προορίζονται για άλλο είδος φιλμ, κάτι που ανεβάζει την αντίθεση, καίει τα highlights και στρίβει τα χρώματα προς το κίτρινο, το πράσινο ή το ματζέντα. Ο θεατής νιώθει κάτι ωμό, χημικό και ασταθές, σαν φωτογραφία από μια νύχτα που ξέφυγε.

Αμερικάνικη νύχτα
Η αμερικάνικη νύχτα είναι η πρακτική να γυρίζετε μια νυχτερινή σκηνή στο φως της μέρας, και μετά να υποεκθέτετε και να βάφετε την εικόνα μπλε ώστε να διαβάζεται ως σεληνόφως. Ο θεατής βλέπει ένα απέραντο, λεπτομερές νυχτερινό τοπίο που το πραγματικό σκοτάδι δεν θα επέτρεπε ποτέ.

Ισορροπία λευκού tungsten
Η ισορροπία λευκού tungsten ρυθμίζει την κάμερα γύρω στους 3200K, το χρώμα των λαμπτήρων πυράκτωσης, ώστε οι λάμπες να φαίνονται ουδέτερες και το φως της μέρας να γίνεται έντονα μπλε. Ο θεατής βλέπει ένα κάδρο μοιρασμένο ανάμεσα στην ανθρώπινη ζεστασιά του μέσα και έναν ψυχρό κόσμο έξω από το παράθυρο.

Ζελατίνα σεληνόφωτος
Η ζελατίνα σεληνόφωτος είναι ένα μπλε φίλτρο πάνω σε έναν προβολέα, συνήθως ψηλά και από πίσω, που μιμείται το φως του φεγγαριού τη νύχτα. Ο θεατής δέχεται τη μπλε λάμψη ως φεγγάρι και διακρίνει σχήματα, πρόσωπα και ομίχλη μέσα σε μια νύχτα που παραμένει σκοτεινή.

Split toning
Το split toning βάφει τις σκιές με ένα χρώμα και τα highlights με ένα άλλο, για παράδειγμα πράσινο ή teal στις σκοτεινές περιοχές και κεχριμπάρι στο δέρμα. Ο θεατής νιώθει μια διπλή διάθεση μέσα στην εικόνα: ζεστασιά και απειλή, ασφάλεια και ανησυχία, να συνυπάρχουν.

Υπερέκθεση
Η υπερέκθεση αφήνει τα φωτεινότερα σημεία της εικόνας να καούν σε καθαρό λευκό, έτσι ο ουρανός, τα παράθυρα και το δέρμα λάμπουν και χάνουν λεπτομέρεια. Ο θεατής νιώθει ζέστη, μνήμη, χάρη ή έναν κόσμο πέρα από τον συνηθισμένο, σαν το ίδιο το φως να παίρνει τον έλεγχο.