Topluluk Komedisi: Birden Fazla Karakter Yayını Yönetmek

Kapak görseli istemi: Karanlık modda teknik eskiz. Düz siyah arka plan, ince beyaz elle çizilmiş çizgiler. Yükselen ve birbirini kesen birkaç kısa çizgi (karakter yayları), bir dokumadaki iplikler gibi. Hiçbir çizgi baskın değil. Minimalist, yüksek kontrast.

Bridesmaids ve Superbad filmlerinin tek bir kahramanı yoktur. Bir grubu vardır. Herkese bir an düşer. Herkesin kaybedecek bir şeyi vardır. İşin püf noktası izleyicinin yönünü kaybetmemesini sağlamaktır: bu kimin sahnesi? Kimin yayını ilerletiyoruz? Ve diğerlerini unutmadan onlara nasıl geri döneceğiz? Topluluk komedisi bir yapı problemidir. Sadece komik insanlar yazmıyorsunuz. Her karakterin bir rolü olduğu ve hikâyenin hepsini bir arada tutan bir omurgaya sahip olduğu bir makine yazıyorsunuz. Hiçbirini düşürmeden birden fazla yayı nasıl çevirebileceğinizi aşağıda bulacaksınız.

İzleyici ancak belli sayıda ipliği aklında tutabilir. Topluluk anlatısı, kiminle olduğumuzu ve neden onunla olduğumuzu bildiğimizde ve her iplik sonunda karşılığını bulduğunda işler.

Felekten Bir Gece (The Hangover) filmini düşünün. Dört adamımız var. Biri ciddi adam (damat). Biri ne yapacağı belli olmayan. Biri endişeli olan. Biri de önem kazanana kadar unuttuğumuz kişi. Olay örgüsü basit: damadı bul. Yaylar da basit: her birinin öne çıktığı ya da çuvalladığı bir anı var. Senaryo herkese tam bir karakter yayı vermeye çalışmıyor. Herkese bir işlev ve en az bir kendine ait an veriyor. Model bu. Altı tam yolculuğa ihtiyacınız yok. Net bir omurgaya (olay örgüsü) ve net rollere (kim ne yapıyor, kim biraz değişiyor, espriyi kim patlatıyor) ihtiyacınız var. Topluluk kadroları ve ekran süresini dengelemek üzerine rehberimiz aynı soruyu drama için daha derinlemesine ele alıyor; omurga, işlev ve karşılık ilkeleri komedi için de geçerli.

Ücretsiz araç: bu anları senaryonuzun uzunluğuna göre tam sayfa numaralarına yerleştirmek için Beat Sheet Calculator aracını kullanın.

Omurga Neden Önemlidir

Tek kahramanlı bir komedide hikâyeyi kahraman sürükler. Bir topluluk anlatısında herkes direksiyondaysa hiçbir yere gidemeyiz. Bu yüzden herkesi ileri çeken tek bir şeye ihtiyacınız var. Bir düğün. Bir yolculuk. Bir soygun. Bir yerde bitmesi gereken bir gece. Omurga, tüm karakterlerin bağlı olduğu olay örgüsüdür. Karmaşık olması gerekmez. Net olması gerekir. “Düğüne yetiş.” “Damadı bul.” “Partiden sağ çık.” Omurga net olduğunda karakterler arasında kesme yapabilirsiniz ve izleyici hikâyenin neresinde olduğumuzu her zaman bilir. Omurga bulanık olduğunda izleyici kaybolur. Bir karakterle, sonra bir başkasıyla birliktedir ve her şeyin nasıl bağlandığından emin olamaz. O yüzden yazmaya başlamadan önce omurganın adını koyun. Tek bir cümle. Sonra her sahnenin omurgayı ilerlettiğinden ya da onu ilerleten bir şeyin karşılığını verdiğinden emin olun. Birden fazla ipliği taşıyan yapı hakkında daha fazlası için tematik yankı için B hikâyesini kurgulamak yazısına bakın; topluluk komedisinde birkaç karakter, ana omurgaya bağlanan B hikâyeleri gibi işleyebilir.

Herkese Bir İşlev ve Bir An Vermek

Her karakterin bir yaya ihtiyacı yoktur. Her karakterin bir işleve ihtiyacı vardır. Planı yapan odur. İşi berbat eden odur. Herkesin düşündüğünü söyleyen odur. Her zaman yanılan odur. Her karakterin bir işlevi olduğunda senarist, her sahnede onlarla ne yapacağını bilir. Ciddi adam tepkiyi alır. Ne yapacağı belli olmayan kötü fikri alır. Endişeli olan krizi alır. İşlev roldür. An ise o rolün karşılığını verdiği andır. Belki endişeli olan sonunda patlar ve bu komiktir. Belki ne yapacağı belli olmayan, günü kurtaran tek iyi fikri bulur. Belki unuttuğumuz kişi temayı bağlayan repliği söyler. Karakter başına bir an yeterlidir. Fazlası da olur. Ama en az bir tane. Bu yüzden taslak çıkarırken karakterleri listeleyin. Her birinin yanına şunu yazın: işlev ve kendine ait bir an. Yazamıyorsanız o karakter fazlalık olabilir. Her sesi ayırt edilebilir kılmak hakkında daha fazlası için ayırt edilebilir sesler ve kör okuma testi yazısına bakın.

Kimseyi Kaybetmeden Ekran Süresini Yönetmek

Bir karakter çok uzun süre ortadan kaybolursa izleyici onu unutur. Bu yüzden onları geri getirmeniz gerekir. Bu, herkesin her sahnede olduğu anlamına gelmez. Hiç kimsenin, derdini unutacağımız kadar uzun süre ortadan kaybolmadığı anlamına gelir. Kabaca bir kural: bir karakter 15 sayfadır bir an yaşamadıysa ona bir tane verin. Bir replik. Bir tepki. Küçük bir an. Büyük olması gerekmez. Filmde olduğunu hatırlamamıza yetecek kadar olması gerekir. Diğer risk de her şeyi ele geçiren karakterdir. Bir ses o kadar güçlüdür ki her sahne onunla ilgili hale gelir. Topluluk anlatısı, yardımcıları olan bir yıldız filmine dönüşüp düzleşir. Çözüm: sırayla döndürün. Güçlü karaktere motor olmadığı bir sahne verin. Sessiz karaktere konuşmak zorunda kaldığı bir sahne verin. Zanaat dengededir. Topluluk anlatılarında ekran süresini dengelemek hakkında daha fazlası için topluluk kadroları ve yayları dengelemek yazısına bakın.

İlke	Ne İşe Yarar
Net omurga	Herkesi ileri çeken tek bir olay örgüsü; hikâyenin neresinde olduğumuzu her zaman biliriz
Karakter başına işlev	Her birinin bir rolü var (ciddi adam, ne yapacağı belli olmayan vb.); senarist onlarla ne yapacağını bilir
Her birine en az bir an	Her karakterin kendine ait bir anı var: espri, dönüm noktası, karşılık
Kimsenin kaybolmasına izin vermeyin	Herkesi ~15 sayfa içinde geri getirin; sahneyi kimin sürüklediğini sırayla değiştirin

Tanıdık Bir Durum: Ortası Sarkan Senaryo

Altı karakteriniz var. Birinci perde onları tanıtıyor. Üçüncü perde onları bir araya getiriyor. İkinci perde ise karmakarışık. Uzun süre bir karakterle kalıyoruz, sonra bir başkasına atlıyoruz ve ilkini unutmuş oluyoruz. Çözüm: ikinci perdenin haritasını çıkarın. Sahne sahne: içinde kim var? Kim sürüklüyor? Omurga ilerliyor mu? Sonra kontrol noktaları ekleyin. Her 10-15 sayfada bir, her karakterin bir şeyi olmuş olmalı: bir replik, bir tepki, bir an. Biri eksikse bir sahne ya da bir an ekleyin. Omurga (düğün, yolculuk, gece) ilerlemeye devam etmeli. Karakterler de onun etrafında dönmeli. Fun and games anı üzerine yazımız burada da geçerli: omurga net değilse ve rotasyon planlanmamışsa, topluluk komedisinin en sık sarktığı yer ikinci perdedir.

Ücretsiz deneyin

ScreenWeaver’ı senaryonuzda ücretsiz deneyin

Ücretsiz. Mevcut projenizi içe aktarın, taslağınızı daha net görün ve hikaye yapınızın kontrolünü dakikalar içinde yeniden ele alın.

Ücretsiz başlayın

Tanıdık Bir Durum: Her Şeyi Tek Bir Karakterin Yaptığı Senaryo

Kâğıt üzerinde bir topluluğunuz var, ama pratikte en iyi repliklerin ve tüm dönüşlerin sahibi tek bir karakter. Diğerleri sadece tepki veriyor. O zaman geri dönün. Diğerlerinin her biri için motor oldukları bir sahne ya da bir an ekleyin. Fikri onlar bulsun. Krizi onlar yaşasın. Sahneyi değiştiren repliği onlar söylesin. Onları eşit yapmak zorunda değilsiniz. Onları var etmek zorundasınız. Herkesin kendine ait en az bir anı olduğunda topluluk gerçek hissettirir. Amacı olan yardımcı karakterler tasarlamak hakkında daha fazlası için karakter zıtları ve yardımcı kadro tasarlamak yazısına bakın.

Siper Savaşı Bölümü: Acemilerin Yanlış Yaptıkları

Aynı işleve sahip çok fazla karakter. Üç kişi de “komik olan.” Sahneler tekrar ediyormuş gibi hissettiriyor. Çözüm: farklılaştırın. Biri alaycı. Biri olan bitenden habersiz. Biri de fazla çabalayan. Birbirlerinin yerine geçmesinler diye her birine kendine özgü bir tat verin.

Omurga yok. Senaryo, grubun yer aldığı bir dizi sahneden ibaret. Hiçbir şeye doğru ilerlemiyoruz. Çözüm: bir hedef ekleyin. Bir son tarih. Olması gereken bir şey. Omurganın büyük olması gerekmez. Net olması gerekir. “Cumartesiye kadar düğüne yetiş.” Artık her sahne şunu sorabilir: yaklaşıyor muyuz, uzaklaşıyor muyuz?

Sessiz karakterin karşılığını vermeyi unutmak. Hiç konuşmayan karakteri kuruyoruz. Ona o anı hiç vermiyoruz. İzleyici kandırılmış hissediyor. Çözüm: taslakta her karaktere en az bir an verin. Son repliği sessiz olan söyleyebilir. Unuttuğumuz kişi günü kurtarabilir. Kurduğunuz şeyin karşılığını verin.

Tonun kaymasına izin vermek. Çok sayıda karakter olunca ton kayabilir. Bir sahne kaba komedi, bir sonraki tatlı, bir sonraki acımasız. Çözüm: tonu erkenden yerleştirin. Sonra her karakterin komedisi o tona uymalı. Bir karakter diğerlerinden çok daha karanlık ya da çok daha absürtse, bütün yapıyı raydan çıkarabilir. Onu dikkatli kullanın. Travmaya dokunan komedide ton hakkında daha fazlası için kara komedi ve travmada mizah yazısına bakın.

Adım Adım: Topluluk Anlatısının Taslağını Çıkarmak

Yazmaya başlamadan önce karakterleri listeleyin. Her biri için: isim, işlev (tek satır) ve kendine ait bir an. Sonra omurgayı tek bir cümleyle yazın. Sonunda ne olmuş olmalı? Sonra sahnelerin haritasını çıkarın. Her sahne için içinde kimin olduğunu, kimin sürüklediğini ve omurganın nasıl ilerlediğini (ya da ilerlemediğini) not edin. Kontrol edin: her karakter en az 15 sayfada bir görünüyor mu? Her karakterin bir anı var mı? Cevap evetse elinizde bir harita var. Hayırsa sahne ekleyin ya da yeniden dağıtın. Taslak, hokkabazlık düzeninizdir. Bir kez elinizde olduğunda yazmak, anları doldurmaktan ibarettir. Yapıyı görselleştirmek hakkında daha fazlası için beat board mu, taslak mı yazısına bakın.

Tek Bir Dış Kaynak

Sinemada topluluk kadrolarına kısa bir genel bakış için Wikipedia’daki Ensemble cast maddesine bakın. Yalnızca başvuru amaçlıdır; herhangi bir bağlantımız yoktur.

Perspektif

Topluluk komedisi yapıdır. Net bir omurga. Net işlevler. Karakter başına en az bir an. Kimsenin kaybolmasına izin vermeyin. Bütün işi tek bir karakterin yapmasına izin vermeyin. Makine kurulduğunda komedi çalışabilir. Kurulmadığında izleyici kaybolur ve espriler yerine oturmaz. Önce makineyi kurun. Sonra onu komik yapın.