Σενάριο με AI: από την ιδέα στο σενάριο (ή εισαγάγετε το δικό σας)

Δώστε στο project έναν τίτλο και διαλέξτε μορφή. Το Feature film είναι η τυπική λειτουργία: μία συνεχής ιστορία φτιαγμένη από πράξεις και σεκάνς. Το Episodical / TV προσθέτει ένα επίπεδο επεισοδίου πάνω από τις πράξεις, για μια σειρά ή μια ανθολογία. Για μια μεμονωμένη σύντομη σεκάνς όπως το SIGNAL, το Feature film είναι το σωστό.

Κάτω από τον τίτλο βρίσκεται η ιεραρχία με την οποία σκέφτεται το ScreenWeaver. Ένας χρήσιμος τρόπος να τη διαβάσετε:

• Μια σκηνή είναι ένας τόπος και ένας χρόνος.
• Ένα beat της ιστορίας είναι κάτι που αλλάζει.
• Μια σεκάνς είναι μια σειρά σκηνών που ανήκουν μαζί.
• Μια πράξη είναι μια κίνηση της ταινίας.

Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε κάθε επίπεδο. Μια ταινία ενός λεπτού χρειάζεται ένα από το καθένα, και τα επιπλέον επίπεδα κάθονται εκεί ήσυχα. Σε μια μεγάλου μήκους ή σε μια σειρά είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα σενάριο όπου κινείστε άνετα και σε 110 σελίδες που πρέπει να κυλάτε. Αν έχετε αμφιβολίες, ξεκινήστε με σκηνές και προσθέστε επίπεδα όταν τα χρειαστεί το project.

Το πιο συνηθισμένο λάθος είναι να γράφετε σκηνές αμέσως και να ανακαλύπτετε μια ώρα αργότερα ότι η ιστορία δεν θέλει αυτό το σχήμα. Γι' αυτό το μάθημα ξεκινά στο AI Center: στα αριστερά, κάθε εργασία AI που έχει τρέξει το project και πόσο κόστισε· στα δεξιά, ένας βοηθός που έχει διαβάσει το project σας. Δεν είναι ένα γενικό chatbot σε ένα πλαϊνό πάνελ.

Προσέξτε τι περιέχει: τη διάρκεια, τους περιορισμούς και ένα αίτημα για τρεις κατευθύνσεις αντί για την απάντηση. Ζητήστε την απάντηση και θα σας επιστραφεί η πιο προφανής εκδοχή της δικής σας ιδέας. Ζητήστε τρεις και διαλέγετε, και εκεί μπαίνει το γούστο σας στο project. Από τις τρεις που ήρθαν (μια ιστορία φαντασμάτων, ένας γρίφος ταξιδιού στον χρόνο, μια ιστορία πένθους), κέρδισε η τρίτη, όχι επειδή την πρότεινε το AI αλλά επειδή είχε πραγματικό τέλος και χρειαζόταν να χτιστούν τα λιγότερα πράγματα.

Αυτό το prompt κουβαλά ταυτόχρονα ένα δημιουργικό αίτημα (μια οπτική αποκάλυψη) και ένα αίτημα παραγωγής (ένα δωμάτιο, κανένας δεύτερος χαρακτήρας). Σε αυτόν τον χώρο εργασίας δεν είναι ξεχωριστά ζητήματα. Μια ιστορία με 14 τοποθεσίες και έξι ρόλους με λόγο μπορεί να είναι υπέροχη, και είναι βάσανο να δημιουργηθεί. Αν αποφασίσετε νωρίς, γλιτώνετε πραγματικά χρήματα αργότερα.

Αν ζητήσετε ένα draft μίας σκηνής, ενός λεπτού, σε τυπική μορφή σεναρίου, παίρνετε μορφοποιημένες επικεφαλίδες σκηνών, δράση και διάλογο. Μετά έρχεται η πιο σημαντική συνήθεια του μαθήματος: διαβάστε το ως πρόταση, όχι ως αποτέλεσμα. Κάποια κομμάτια θα είναι σωστά. Κάποια άλλα θα είναι το ένστικτο κάποιου άλλου ντυμένο με τα ρούχα της δικής σας ιδέας.

Πρόταση, ανάγνωση, απόρριψη, νέα κατεύθυνση. Ο βοηθός είναι γρήγορος και δεν είναι ευαίσθητος, οπότε εκμεταλλευτείτε το. Τρέχει σε δύο λειτουργίες: το Thinking είναι πιο αργό και σκέφτεται περισσότερο, καλό για δομή και ανάλυση· το Flash είναι πιο γρήγορο και φθηνότερο, καλό για μικρές μηχανικές δουλειές.

Η γραμμή εργαλείων ορίζει τι είναι κάθε γραμμή: επικεφαλίδα σκηνής, δράση, χαρακτήρας, διάλογος, παρενθετική οδηγία, μετάβαση, συν τα στοιχεία δομής (επεισόδιο, πράξη, σεκάνς, beat). Το πλήκτρο Tab κινείται ανάμεσα στα στοιχεία, ώστε να γράψετε μια σελίδα χωρίς να αγγίξετε τη γραμμή εργαλείων, και ένα εικονίδιο εμφανίζει ή κρύβει τη σκαλέτα όσο γράφετε. Υπάρχει επίσης ένα στοιχείο shot, ασυνήθιστο σε εργαλείο σεναρίου, ώστε τα πλάνα να ζουν στο σενάριό σας και όχι μόνο στο storyboard σας.

Δεν υπάρχει κουμπί εισαγωγής. Η εισαγωγή γίνεται μέσω του βοηθού: επισυνάψτε το αρχείο σας σε μια συνομιλία και ζητήστε του να εισαγάγει το σενάριο. Δέχεται σενάρια PDF, αρχεία Final Draft .fdx, WriterDuet JSON και απλό κείμενο. Λειτουργεί έτσι επειδή η εισαγωγή είναι δουλειά ανάγνωσης, όχι μετατροπή αρχείου: κάτι πρέπει να αποφασίσει τι είναι slugline, τι είναι δράση, ποιος μιλά και πού χωρίζονται οι σκηνές.

Όσο περισσότερο μοιάζει η πηγή σας με σενάριο, τόσο λιγότερη ερμηνεία χρειάζεται. Ένα καλά μορφοποιημένο PDF ή FDX εισάγεται σχεδόν τέλεια. Ένα treatment εισάγεται ως υλικό, οπότε ζητήστε ρητά δομή:

Μετά ελέγξτε τρία πράγματα, κάθε φορά:

1. 1Αριθμός σκηνών. Ταιριάζουν οι κάρτες σκηνών με τις sluglines του σεναρίου σας; Έξι σκηνές μέσα, τέσσερις κάρτες έξω σημαίνει ότι δύο ενώθηκαν, και κάθε πλάνο που δημιουργείται από αυτές κληρονομεί το λάθος.
2. 2Χαρακτήρες. Κάθε ρόλος με λόγο πρέπει να είναι εκεί. Ένα όνομα που λείπει ήταν μάλλον μορφοποιημένο ως δράση στην πηγή.
3. 3Διάλογος. Ανοίξτε δύο ή τρεις σκηνές και διαβάστε τες. Ο διάλογος που απορροφήθηκε μέσα σε μια παράγραφο δράσης είναι το πιο συνηθισμένο πρόβλημα εισαγωγής, και διορθώνεται πολύ φθηνότερα τώρα παρά μετά το storyboard.

Τρέξτε το την ημέρα της εισαγωγής. Οι σεναριογράφοι εκπλήσσονται συχνά: 14 τοποθεσίες εκεί που νόμιζαν ότι ήταν οκτώ, ή ένας χαρακτήρας με δύο ατάκες που τον αντιμετώπιζαν ως πρωταγωνιστή. Αν ο αριθμός είναι κακό νέο για την παραγωγή, ζητήστε του να μειώσει τις τοποθεσίες χωρίς να μειώσει τη συναισθηματική επίδραση, και να σας πει τι χάνετε σε κάθε περίπτωση. Αυτή η τελευταία φράση εμποδίζει την άσκηση να γίνει βανδαλισμός.

• Αναλογία διαστάσεων: 16:9, 9:16, 2.39:1, 2:1 ή 4:3. Ισχύει μόνο για νέα πλάνα και δεν αλλάζει καρέ που έχετε ήδη δημιουργήσει, οπότε ορίστε τη τώρα. Το SIGNAL χρησιμοποιεί 2.39:1 για ένα κινηματογραφικό, κλειστοφοβικό κάδρο.
• Συνεργασία: καλέστε κάποιον με email και ρόλο, και δουλεύει μέσα στο ίδιο project, όχι πάνω σε ένα PDF του.
• Δημιουργήστε αντίγραφο του project πριν από κάθε μεγάλο δομικό ξαναγράψιμο, ώστε να υπάρχει ακόμη η εκδοχή που σας άρεσε.
• Εξαγάγετε ένα backup ScreenWeaver (δίπλα στο PDF και στο Final Draft) τώρα, και ξανά πριν από κάθε μεγάλη αλλαγή.

Ποιον δρόμο να πάρετε; Αν έχετε σενάριο, εισαγάγετέ το αντί να το ξαναπληκτρολογήσετε για να νιώσετε φρεσκάδα. Αν έχετε ιδέα, χτίστε τη εδώ αντί να γράψετε πρώτα κάπου αλλού, γιατί οι χαρακτήρες, οι τόποι και τα πλάνα σας συναρμολογούνται καθώς γράφετε. Όπως και να έχει, φτάνετε στην ίδια οθόνη, εκεί όπου ξεκινά το μάθημα 3.